Δευτέρα, 06 Νοεμβρίου 2006 13:19

Τα ζώα που δεν έχουν όνομα

Και όμως...Γνώρισα τον άνθρωπο και αγάπησα τα ζώα… Θα μου πείτε τα ζώα δεν μιλούν. Και βέβαια -εντελώς εγωιστικά- όποιος δεν γνωρίζει τον δικό μας λόγο, είναι αδύνατον να μας βάλει σε διαδικασία να σκεφτούμε αν και τι μπορεί να αισθάνεται… λες και το συναίσθημα είναι πλεονέκτημα μόνο του ανθρώπινου είδους. Αν όμως είχαμε διερμηνέα του γαυγίσματος και μας μετέφερε το συναίσθημα του αδέσποτου αλήθεια πως θα νιώθαμε; "…Είμαι ένα σκυλάκι μόνο του και περπατώ στους δρόμους. Τα ποδαράκια μου είναι τόσο κρύα, που και στη ζέστη να τα βάλω δε γίνεται τίποτα. Τα άλλα σκυλιά με κοροϊδεύουν μα δε δίνω σημασία. Τη μαμά μου την πάτησε αμάξι και είμαι μόνο. Κανένας δε μου δίνει σημασία. Κάθε μέρα ουρλιάζω μπας και μου δώσει κανείς σημασία, μα κανένας δεν κάνει τίποτα. Προσπαθώ να γίνω φίλος με τα άλλα σκυλάκια. Κάθε μέρα ζω χωρίς να έχω αύριο…"

Θλιβερή εικόνα που συμπληρώνει τον παραλογισμό της Πρωτεύουσας αυτή των αδέσποτων ζώων, τα οποία περιφέρονται στα άλση, στις πλατείες και στους δρόμους της. Εκατοντάδες σκυλιά και γατιά προσπαθούν να επιβιώσουν ανάμεσα στην αδιαφορία των πολιτών αλλά και στην αδυναμία των αρχών να τα φροντίσουν αποτελεσματικά. Η Αθήνα είναι μία από τις λίγες μεγαλουπόλεις στην Ευρώπη όπου το φαινόμενο αυτό, φαίνεται δυστυχώς να παίρνει ολοένα μεγαλύτερες διαστάσεις.

Ο σκύλος και η γάτα είναι ζώα που ζουν κοντά στον άνθρωπο, μετά από δική του επιλογή. Ο σκύλος, γρήγορα γίνεται για το αφεντικό του ένας ανεκτίμητος φίλος και η κοινή τους ζωή διαρκεί πολλά χρόνια. Η γάτα είναι το πιο ενδιαφέρον και συνάμα το πιο μυστηριώδες ζώο. Η θαυμαστή ευλυγισία της και αντοχή, η ήρεμη ιδιοσυγκρασία της, η αυτάρκεια και η υπερηφάνειά της, οι μυθικές σχεδόν πέντε αισθήσεις της, την κάνουν ένα σύντροφο πραγματικά συναρπαστικό.

Ο ίδιος ο άνθρωπος, όμως, που επέλεξε αυτά τα πλάσματα να αποτελούν τη συντροφιά του "προκάλεσε" και ένα τραγικό γεγονός: ένας μεγάλος αριθμός από αυτά είναι αδέσποτα. Αδέσποτα ζώα, είναι τα ζώα χωρίς "δεσπότη", χωρίς ιδιοκτήτη. Μόνον ο χαρακτηρισμός "αδέσποτα" δηλώνει καθαρά ότι είναι κάτι που εμείς (οι άνθρωποι) προκαλέσαμε. Τα αδέσποτα ζώα είναι ουσιαστικά τα απορρίμματα κάποιου…

Ζούμε σε μια χώρα, σε μια εποχή και σε έναν αιώνα, που φθίνει μαζί με κάποιες αξίες -που κάποτε ήταν δοκιμασμένες και τώρα είναι δοκιμαζόμενες- σε πλήρη απαξίωση αυτών, κλονίζοντας βασικές ανθρώπινες ισορροπίες. Βασικά μας χαρακτηριστικά η παντελής έλλειψη ευαισθησίας, η ανικανότητα ορθής κρίσης για απόδοση δικαιοσύνης και γενικά αδυναμία να οριοθετήσουμε το καλό από το κακό! Και αντιλαμβανόμαστε ότι ο άνθρωπος μ' όλα του τα τεχνάσματα, το μόνο που κατάφερε είναι να θεωρεί τον εαυτό του έξυπνο. Το ζώο όμως αντίθετα χωρίς κανένα από τα τεχνάσματα του ανθρώπου εξακολουθεί να παραμένει σοφό.

Πιο πρόσφατο παράδειγμα του πολιτισμού μας, τα περί «ομαδικής ευθανασίας» των αδέσποτων ζώων, που ακούσθηκαν λίγο πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες 2004. Βλέπετε ως Έλληνες έχουμε την τιμή να ζούμε στη χώρα “λίκνο του πολιτισμού”, απόγονοι αυτών που με την λάμψη τους φώτισαν την ανθρωπότητα. Και στις απεγνωσμένες προσπάθειες να φανούμε επάξιοι της κληρονομιάς αυτής, οι Υπεύθυνοι της Ολυμπιάδας, μίλησαν για σχέδιο μαζικής εξόντωσης – θανάτωσης των αδέσποτων ζώων. Εύκολος στόχος και χωρίς καμία συστολή πάρθηκε η συγκεκριμένη απόφαση. ¶λλωστε… δολοφόνος -στο δικό μας βασίλειο- χαρακτηρίζεται μόνο αυτός που σκοτώνει άνθρωπο.

Αρκετά Φιλοζωικά Σωματεία από την Ελλάδα και άλλες χώρες (Ευρώπη, Αμερική, Καναδάς) ένωσαν τις δυνάμεις τους για να πείσουν την Ελληνική Κυβέρνηση, τους πολιτικούς, τους χορηγούς των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 και όσους μπορούσαν να βοηθήσουν να αλλάξει η αποτρόπαια μοίρα των αδέσποτων στην Ελλάδα. Όλα αυτά τα Σωματεία πίστευαν -πολύ σωστά- πως η λύση για τον υπερπληθυσμό των αδέσποτων είναι τα προγράμματα στείρωσης-απελευθέρωσης και ήταν απολύτως αντίθετα στην θανάτωση υγιών ζώων. Και τα κατάφεραν τελικά την τελευταία στιγμή, η απόφαση να αλλάξει!

Λίγο καιρό αργότερα, μετά την φασαρία που έγινε σχετικά με την ευθανασία των αδέσποτων ζώων, ο Δήμος Αθηναίων, που τυπικά είναι υπεύθυνος για αυτά, βιάστηκε να διορθώσει την εικόνα του, επικοινωνιακά και παρουσιάστηκε ως φιλεύσπλαχνος απέναντι στα άμοιρα ζώα (το τέλειο παράδειγμα αντιφατικότητας). Μίλησαν λοιπόν οι Υπεύθυνοι, για περί υιοθεσίας αδέσποτων ζώων μέσω του Δήμου. Σαφέστατα πολύ καλό πρόγραμμα… αν το υποστήριζαν και το εφάρμοζαν κιόλας! Έστω στο ποσοστό που το διαφήμισαν! Βλέπετε οι αρμόδιοι φορείς του Δήμου είναι εντελώς αδιάφοροι. Λέτε να συμβαίνει αυτό επειδή τα ζώα δεν ψηφίζουν;

Το αν τελικά είμαστε συνεχιστές αυτής της “βαριάς” ελληνικής κληρονομιάς, αυτό είναι άλλο θέμα. Αν όμως ο πολιτισμός ενός λαού κρίνεται από την συμπεριφορά του στα ζώα, όπως ο Γκάντι έλεγε, βρισκόμαστε πολιτισμικά εκτεθειμένοι.

Εκεί ακριβώς φαίνεται η βαρβαρότητα του ανθρώπου Εάν θέλουμε να λέμε ότι ζούμε σε μια πολιτισμένη κοινωνία, τότε μέρος της ευθύνης που φέρει αυτός ο ορισμός, είναι να φροντίζουμε ότι παραπέφτει στο περιθώριο... Η ψυχική καλλιέργεια & το ήθος κάποιου προκύπτει μέσα από αυτή την συμπεριφορά η οποία και χαρακτηρίζει τον πολιτισμό σε ατομικό & κοινωνικό επίπεδο...

ImageΟ άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις για το καλό των ζώων. Τα ζώα λοιπόν, αξίζουν σεβασμό και μια ευκαιρία για καλή ζωή, μιας και δεν έχουν κάνει τίποτα λάθος εκτός από το να είναι στο λάθος μέρος με τον λάθος άνθρωπο.

¶λλωστε υπάρχει και μια άλλη προσέγγιση του θέματος που μπορεί να μας ευαισθητοποιήσει αν σκεφτούμε πως τα αδέσποτα ζώα είναι η ακόμη ζωντανή ψυχή της Φύσης μέσα στις πόλεις μας. Περιπλανιούνται «άσκοπα» χωρίς ανθρώπινο δεσπότη, μας θυμίζουν την αλάνα που έγινε μπετόν, άσφαλτος και κοντοκουρεμένο γκαζόν, μας θυμίζουν μια ελευθερία που μας εξοργίζει και μας φοβίζει, ένα υπόλοιπο που διαφεύγει από την ευθύνη των ανθρώπινων διευθετήσεων, μια «εσωτερική ζώνη» ελευθερίας. Πολύ απλά γι’ αυτό το λόγο θα μπορούσαμε να τα ονομάσουμε αντί για «αδέσποτα», «ελεύθερα ζώα»!

Η επίλυση του προβλήματος -όπως είναι κατανοητό- επιβάλλεται, όχι μόνο γιατί η χώρα μας έχει δυσφημισθεί στο εξωτερικό, από τη σκληρή συμπεριφορά μας απέναντι στα ζώα, αλλά γιατί η αγάπη μας, ο σεβασμός μας προς τα ζώα αποτελεί το μέτρο του σεβασμού μας προς το περιβάλλον. Απαιτείται συνεργασία και κατανόηση για τη λύση του "προβλήματος": αδέσποτα ζώα από όλους μας. Ας μην περιμένουμε μόνον από τους άλλους και μεταθέτουμε τις δικές μας ευθύνες.

Η ανθρωπιά και η ευαισθησία είναι δύο έννοιες αφηρημένες. Καιρός, λοιπόν, να δραστηριοποιηθούμε και να τους δώσουμε νόημα.

"Τα ζώα δεν είναι αδέλφια μας, δεν είναι υποτακτικοί μας: είναι διαφορετικά έθνη, που έχουν πιαστεί μαζί με εμάς στο δίχτυ της ζωής και του χρόνου."
Henry Beston

Οφείλουμε να τα σεβαστούμε λοιπόν…
Πηγή: https://www.papandreou.gr