Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016 00:19

Πόσο γάιδαρος είσαι?

Το πόσο γάιδαρος είσαι, θα μπορούσε να θεωρηθεί βρισιά, αφού όταν χρησιμοποιείται αυτή η έκφραση, είναι υποτιμητική.

Όμως στο δικό μου μυαλό, το γαιδουράκι είναι ένα ζώο που υποφέρει ακόμα και σήμερα, παρόλο που πολλά γνωμικά και αποφθέγματα μιλούν για το αντίθετο.

Μπορεί αρκετοί από τους φίλους και τους γνωστούς  μου να απολαμβάνουν όταν στο φαγητό τους συμπεριλαμβάνεται το κρέας, χωρίς να έχουν ιδιαίτερα σκεφτεί από που προέρχεται και πως έφτασε στο πιάτο τους, όμως είναι πολλοί αυτοί που όχι μόνο αδιαφορούν για το πιάτο τους όταν δεν περιέχει πολύ κρέας, αλλά που με τη γενικότερη συμπεριφορά τους δηλώνουν πως δεν τους ενδιαφέρει καμία μορφή ζωής.

Γνωρίζω καθημερινά ανθρώπους που με ιδιαίτερη αφέλεια η οποία αγγίζει τη χαζομάρα, αναφέρουν πράγματα που στα μάτια μου φαντάζουν εντυπωσιακά, ή άλλους που με μεγάλη χαρά επιδεικνύουν το πόσο αδιάφοροι είναι.

•    Είχα 18 γάτες και τις έδιωξα γιατί γέμισα ψύλλους.
•    Έχω δύο σκύλους και ένα γέρο που πεθαίνει από τσιμπούρια.
•    Είχα σκύλο αλλά με δάγκωσε και τον έδιωξα.
•    Έλα μωρέ δεν έχει ανάγκη ο σκύλος, τι ασχολείσαι?
•    Μισώ τις γάτες, είναι σιχαμένες.
•    Τα δικά μου σκυλιά πατάνε όλη μέρα στα γυαλιά στο μαγαζί και δεν ασχολούμαι.
•    Δε τρως κρέας? Πρεπει να ακούσεις πως κάνει το γουρούνι όταν το σφάζουν.

Αυτές και δεκάδες άλλες ατάκες, τις ακούω εδώ και χρόνια, σε διαφορετικές περιπτώσεις της ζωής μου και αναρωτιέμαι:

Αυτοί οι άνθρωποι, δε σέβονται το ζώο του οποίου την ευθύνη ανέλαβαν, δε σέβονται τον συνομιλητή τους, αλλά ούτε καν τον εαυτό τους. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν οικογένεια, μεγαλώνουν παιδιά, τα οποία κλωνοποιώντας τις συμπεριφορές των γονιών τους, συνήθως γίνονται ίδια με αυτούς. Παράλληλα όμως αυτοί οι άνθρωποι είναι σχεδόν σίγουρο, ότι είναι αυτοί που τα κακοποιούν αφού διασκεδάζουν ή αδιαφορούν όταν βασανίζονται.

Δηλάδη τη στιγμή που είδα τον γαιδαράκο της Λέσβου που τον είχε δέσει κάποιος πίσω από αυτοκίνητο  και τον έσερνε, αυτομάτως μου ήρθε στο μυαλό η εικόνα των ανθρώπων αυτών... και ίσως άδικα, όμως δικαιολογημένα σκέφτηκα ότι κάποιος σαν τους παραπάνω θα το έχει κάνει.

Παράλληλα σκέφτομαι ότι έχει αποδειχθεί πλέον, ότι όταν κάποιος έχει κάνει φόνο ή βιασμό ή έχει κακοποιήσει κάποιον άνθρωπο, όταν γίνει έρευνα, το παρελθόν του μαρτυράει κακοποιήση ή/και θανάτωση ζώων. Τι πιο απλό? Από εκεί ξεκινούν όλοι.

Προσωπικά πιστεύω ότι όταν αφαιρείς ζωή, απλά αφαιρείς ζωή, δεν έχει σχέση το είδος του ζώου που σκοτώθηκε. Και πολλές είναι οι φορές που έχω σκεφτεί πως «ευτυχώς πέθανε και γλύτωσε».

Όλα αυτά βγαίνουν από το συμπέρασμα ότι είναι αδύνατο να βλέπεις την αγωνία στα μάτια ενός πλάσματος και να διασκεδάζεις. Είναι αδύνατο να βλέπεις το μικρό γατί να βασανίζεται και να χαίρεσαι, να βλέπεις τον γάιδαρο να σέρνεται πίσω από το αυτοκίνητο και να μην θλίβεσαι, να μπορείς να τον πετάξεις από τον γκρεμό γιατί γέρασε, ή να τον στείλεις για κονσέρβες, να βλέπεις τον σκύλο σου να λιώνει στην αλυσίδα γεμάτος τσιμπούρια και να μην αντιδράς, να βλέπεις στον εαυτό σου τόση πολλή κακία και να μην κάνεις κάτι, ώστε να την σταματήσεις (αφού δε σου κόβει να μην την ξεκινήσεις) και να θεωρείσαι «καλός άνθρωπος».

Πολύ απλά είσαι ένας πολύ κακό παράδειγμα ανθρώπου  προς αποφυγή και ειλικρινά ελπίζω να ισχύει το ότι η κάθε κακία επιστρέφει σε αυτόν που την κάνει.

Ευτυχώς το γαιδουράκι της Λέσβου θα γίνει καλά, ο Φιλοζωικός Σύλλογος Λέσβου «Πάνας» το ανέλαβε και αυτή την στιγμή αναρρώνει με τη φροντίδα κτηνίατρου και μελών του συλλόγου. Παράλληλα παρακαλούνται όσοι έχουν πληροφορίες για αυτόν που έχει κακοποιήσει τόσο βάναυσα την Μπέλα, να επικοινωνήσει με τα τηλέφωνα 6945847609 και 22510 47710. Μην ξεχάσετε ότι δίνουν αμοιβή.

Πλέον η Μπέλα θα ζήσει καλά, το αξίζει γιαυτό το θλιμμένο της βλέμμα, το γεμάτο καλοσύνη βλέμμα.

 

Μαρίνα Λυμπεροπούλου

Pets.gr